تبلیغات
♥♥ دلـــــــم هواتــــــــو کــــــرده ♥♥ - این هم قند ...

ابزار وبمستر

آوازک

♥♥ دلـــــــم هواتــــــــو کــــــرده ♥♥

این هم قند ...

این روزها ...این روزها ...

بیا ، بیا بنشین ، بگذار  برایت از این روزهایم بگویم

این روزها من مانده ام و یک ذهن لجباز ِ نفهم که به هیچ صراطی مستقیم نیست

نمیفهمد تو نیستی و نخواهی بود

این "عدم " را نمیفهمد!


http://delneveshte.com/i/attachments/1/1371628869154948_orig.jpg



بیا ، بیا این فنجان چای را بنوش و گوش کن ببین چه میگویم . این هم قند ! ببین . من خسته ام . دیگر حوصله ی دلم را ندارم . کلافه م کرده . چشمانم را اشک گرفته  . فکرم را تو !

میفهمی ؟ د ِ نمیفهمی . اگر میفهمیدی که دست از سر ِ همیشه پای دار ِ من برمیداشتی ...

چایت را چرا نمینوشی ؟ قهر ندارد که ! داریم حرف میزنیم . بنوش گفتم .قند بردار و بنوش

چه میگفتم ؟

اصلا دنیایم را دیده ای ؟ پاک! به هم ریخته ... شبم روز است . روزم شب ! خورشید و ماهم را تشخیص نمیدهم . ستاره ها قهر کرده اند . محبوبه ها ... هان ! محبوبه ها ... آمدی تو اصلا عطرشان را فهمیدی ؟

نه ! معلوم است که نه . میدانی چند وقت است شب ها خانه را روی سرشان نمیگذارند ؟ اصلا خانه سوت و کور شده  . یاس ها هم هی خیره خیره دیوار را نگاه میکنند . زل زده اند به پیچکی که دست به لبه ی دبوار گرفته و ...

سرد شد ! بخور ! چایت را بخور...

من نگفتم بیایی که اوقاتت را تلخ کنم . این هم قند ! میگفتم ...

نخواستم که با این حرف ها اوقاتت را تلخ کنم . خواستم بیایی اینجا بنشینی جلوی من ، چای بخوری و من فقط بتوانم به تو بفهمانم که عزیز! مهربان ! بفهم آدمی که با باز شدن پنجره هم منتظر توست ، یعنی تو برایش نسیمی ، برایش بارانی ، برایش نوری ، برایش بهاری ...

بفهم آدمی که هربار تورا میکشد ، کشیده اش "تو " نمیشود ، یعنی "تو " برایش نقشی هستی فراتر از هرچه زیبایی !

ببین ، ببین زیر آن میز را ! آنجا ! دیدی کاغذ ها را ...آهان . همان ها . همه اش تویی ! هیچ کدام هم تو نیستی.

حالا هی خیره بشین من و چای و قند هارا تماشا کن

رفیقم دیروز میگفت شده ام مادر بزرگ ! معنای مادر بزرگ شدن را که میدانی ؟ نشانه اش موی سپید است و چین و چروک ! کمر خم و یک کوله بار تجربه و آخرش هم حسرت ِ عمر !

نه اینکه .... نه نه  . آزارم نداده ای . فقط با این بود و نبودت پیرم کرده ای . پیـــر !

حالا تو بگو این مرام است که من تنها ، تنها سرم را هی بگذارم به این دیوار و هی به تو فکر کنم ؟

این جوانمردی است که مرا با این دل ِ مضطر بگذاری و بروی پی کارت و باز من بمانم و من بمانم .

بابا شیرین هم فرهاد را دست به تیشه کرد و وعده داد اگر بیستون را .. ، وعده بده لا اقل ! بگو اگر کدام کوه را برایت بیستون کنم می آیی و میشوی ... ـــَم !؟

بگو . تو بگو تا من هرچه کوه است را برایت قصر هزار ستون کنم.  

حالا هی تو بیا اینجا و بنشین و چای نخور

هی من بیایم و حرف بزنم و منطق بچینم و فلسفه ببافم

آخرش که چه ؟

باز هم آن دکتر ِ بی فکر نسخه بپیچد که هر چه در ذهنت هست بریز روی کاغذ تا آرام بگیری . . .

حالا مثلا آرام گرفتم ؟

...

تو ناراحت نباش

تو چایت را بخور

این هم قند ...





[ پنجشنبه 10 مرداد 1392 ] [ 03:00 ب.ظ ] [ مهـــــــدی ] [ نظرات() ]